ابرک سرگردان

 

 

 

چهارشنبه ۲۳ دسامبر ۲۰۰۹

 

 

نويسنده ادبيات آشپزخانه‌اي برنده جايزه معتبر فرانسوي شد

اگر مي‌خواهيم برنده نوبل ادبيات يك ايراني باشد، بايد روي زن‌هاي نويسنده مان بيشتر سرمايه‌گذاري كنيم. دليل اين پيشنهاد هم خيلي واضح ( و البته مبرهن) است. در چند سال اخير اگر جايزه‌اي در عرصه بين‌المللي گرفته‌ايم، برنده‌اش يك خانم ايراني بوده است. نمي‌خواهم در اين چند كلمه اي كه فرصت دارم تا خبر برنده شدن يك ايران ( و ايضا يك خانم ايراني ) در يك جايزه فرهنگي را بنويسم، اسم همه زن‌هايي را بنويسم كه در سال‌هاي اخير جايزه گزفته‌اند. فقط از آخرين‌شان نام مي‌برم كه اتفاقا در داخل كشور از طرف نخبه‌ها مورد بي‌مهري قرار گرفت، اما خواننده‌هاي ادبيات داستاني، كتاب‌هايش را به پرفروش‌ترين آثار ايراني تبديل كردند. زويا پيرزاد را مي‌گويم كه بعد از موفقيت در جايزه بيست‌سال ادبيات داستاني، جايزه پكا و گلشيري و انتشار كتاب‌هايي مثل "چراغ‌ها را من خاموش مي‌كنم"، خيلي زود به چهره‌اي محبوب در ميان خواننده‌ها بدل شد، اما خيلي از نويسنده‌هاي شبه روشنفكر ( كه اتفاقا خواندن كتاب‌هايشان از خواندن پيچيده‌ترين كتاب‌هاي فيزيك هم سخت‌تر است)، به او لقب نويسنده آشپزخانه‌اي دادند. دليل برخورد اينگونه با زويا پيرزاد روشن بود. او نويسنده‌اي بود كه ادعاي چنداني نداشت، خودش را قاتي محافل غير ادبي نمي‌كرد، دنبال باج دادن به كسي نبود و همه اين‌ها باعث شد تا همه اين آدم‌ها كه حداكثر تا نوك دماغ عمل‌ نكرده‌شان را مي‌بينند، در مقابل‌اش جبهه بگيرند.
با اين همه كتاب‌هاي پيرزاد به چاپ‌هاي سي و چهل رسيد و در آخرين موفقيت توانست، برنده يكي از جوايز فرهنگي شود كه از سوي يك نشريه پرتيراژ فرانسوي برگزار مي‌شود. زويا پيرزاد، برنده جايزه "کوريه انترناسيونال"، در سال ۲۰۰۹ شد. هيئت داوران اين جايزه فرهنگي، از ميان ده کتاب راه يافته به مرحله نهايی، کتاب "طعم گس خرمالو"، مجموعه ای از پنج داستان کوتاه زويا پيرزاد را به عنوان بهترين کتاب سال برگزيد. اين دومين دوره جايزه ی ادبی "کوريه انترناسيونال" بود. اين جايزه هر سال به يک کار تحقيقی، داستان کوتاه و يا رمان از کشورهای مختلف جهان تعلق می گيرد که در طول دوازده ماه گذشته به زبان فرانسوی ترجمه شده و در فرانسه به بازار کتاب آمده باشد. زويا پيرزاد از معدود نويسندگان ايرانی است که همه آثارش به زبان فرانسه ترجمه شده اند. کريستف بالايی مترجم فرانسوی آثار زويا پيرزاد، که ترجمه"طعم گس خرمالو" نيز از ترجمه های اوست، مدرس زبان و ادبيات فارسی در مدرسه زبان های شرقی است و به آثار معاصر و داستان کوتاه و ادبيات زنان علاقه ويژه ای دارد.
ترجمه به زبان فرانسوي، و مطرح شدن در جايزه‌هاي فرهنگي اين ديار ( و به طبع اروپا) مي‌تواند يك شانس براي ادبيات ايران باشد تا جايزه نوبل بگيرد. پس اگر داستان‌هاي زويا پيرزاد، آشپزخانه‌اي هستند، زنده باد ادبيات آشپزخانه‌اي. زنده باد ادبيات آشپزخانه‌اي و همه زنان نويسنده.

برچسبها:

posted by سجاد صاحبان زند at ۴:۴۶

0 Comments:

ارسال يک نظر

Links to this post:

ايجاد يک پيوند

<< Home